Zatoka Kotorska

O Zatoce Kotorskiej

Niezależnie od tego, czy wjeżdżasz do Boki lądem, czy wpływasz od strony morza — wrażenie jest jedno: Boka Cię zachwyci. Wygląda, jakby góry pękły i wpuściły między siebie morze. To najdalej na południe wysunięty fiord Europy. Wysokie szczyty pochylają się nad wąskim pasem wybrzeża, osłaniając je przed surowym klimatem z północy. Dlatego Boka jest oazą śródziemnomorskiej roślinności: agawy, palmy, mimozy, oleandry, kiwi, granaty i zioła lecznicze. Kiedy szczyty okrywa śnieg, u podnóży kwitną róże.

Skrzyżowanie cywilizacji

Każdy, kto odwiedza Bokę, przeżywa ją po swojemu. Artyści, naukowcy, przedsiębiorcy, turyści — na wszystkich działa mocno, na każdy zmysł. Boka to miejsce, w którym różnice się spotykają i mieszają, tworząc zupełnie odrębny klimat. Kontrasty widać w krajobrazie: po jednej stronie zatoki strome skalne szczyty wyrastają z gładkiego morza, a po drugiej rozciągają się prawdziwe ogrody botaniczne. Kontrasty podkreśla też dziedzictwo kulturowe — cywilizacje Wschodu i Zachodu spotykają się tu w swoistej harmonii. Prahistoria, czasy iliryjskie, epoka rzymsko-bizantyjska, renesans, barok, gotyk — wszystko przenika się ze współczesnym życiem, pokazując, że prawdziwa wartość trwa.

Charakterystyka geograficzna

Bokę zdobi siedem wysp: Mamula, Sv. Marko, Matka Boska na Skale, Sv. Djordje, Milosrdja, Ostrvo Cvijeca i Mala Gospa. Całe wybrzeże usiane jest miasteczkami i osadami.

Otaczające góry to m.in. Lovcen (1749 m) od południowego wschodu oraz Orjen (1895 m), Radostak (1446 m) i Dobrostica (1570 m) od północnego zachodu. Masyw Kason (873 m) wznosi się nad Perastem.

Półwysep Lustica zamyka wejście od południowego wschodu, półwysep Vitaljina leży na północnym zachodzie, a oddziela je kanał Ostro. Wewnętrzne półwyspy Vrmac i Devesilje rozdziela cieśnina Verige, która dzieli Bokę na cztery osobne części: Herceg Novi, Tivat, Risan i Kotor.

Region Boki Kotorskiej, traktowany jako całość geomorfologiczna i roślinna, jest wyjątkowo bogaty przyrodniczo, z cechami, które tworzą naprawdę niezwykłe kontrasty rzeźby, szaty roślinnej i struktury skał.

Klimat

Leżąc między Adriatykiem a szerokim obszarem wapiennym, region Boki Kotorskiej pozostaje pod silnym wpływem klimatu śródziemnomorskiego i górskiego. Ta mieszanka daje charakterystyczny klimat sub-śródziemnomorski, wyraźnie różny od reszty czarnogórskiego wybrzeża. Boka słynie z wczesnej wiosny, gdy okoliczne szczyty są jeszcze w śniegu, a wybrzeże już kwitnie drzewami i kwiatami. Zimą na wybrzeżu można cieszyć się przyjemnym słońcem i spokojem, a do gór i śniegu jest godzina powolnej jazdy.

Lato w Boce jest przyjemne, z nieco większą ilością opadów — zwłaszcza w głębi zatoki — niż w pozostałych częściach czarnogórskiego wybrzeża, co zresztą widać w gęstej roślinności. Najwięcej deszczu spada późną jesienią i częściowo zimą. Całe wybrzeże zatoki wypełnia bogata mieszanka roślinności śródziemnomorskiej, kontynentalnej i egzotycznej: wawrzyny, palmy, drzewa oliwne, pomarańcze i cytryny, granaty, agawy, kamelie, mimozy... I to tylko ułamek bogatej flory Boki.